Gorgos
Wewnętrzna alfa
PLEN

Polityka autonomii to plik, nie PDF

Większość firm zapisuje zasady używania AI w dokumencie. Dokument opisuje, co powinno się dziać. Plik konfiguracyjny decyduje, co się dzieje. To jest cała różnica.

Piotr Kram, Founder and CTO, KOD.AIZaktualizowano: 2026-10-14

Na czym polega różnica?

Dokument opisuje zasady. Podłączona bramka może sprawdzić konfigurację przed działaniem. Trzeba zweryfikować, które ścieżki są przez nią kontrolowane i jaki profil właściciela jest aktywny.

Wersjonowana konfiguracja pokazuje zmianę reguły. Sam plik nie dowodzi jednak, że wszystkie narzędzia respektują tę regułę: potrzebne jest sprawdzenie wykonania oraz odmowy.

Jak taki plik wygląda?

To YAML w repozytorium, przeglądany jak zmiana w kodzie. Poniżej skrócony przykład; ostateczna klasyfikacja zależy również od wybranego profilu właściciela.

Skrócony przykład autonomy.yaml
mode: tiered            # low -> auto, wyżej -> kolejka do właściciela

tiers:
  low:                  # wykonuje i zapisuje
    - read_data
    - draft_content
    - deploy_staging
  high:                 # przygotowuje i czeka na podpis
    - place_owner_call
    - use_real_person_likeness
    - use_patient_or_client_case_study

never_auto:             # odmawia; nie kolejkuje, nie szkicuje
  - sign_contract
  - impersonate_human
  - claim_clinical_outcome
  - modify_graph_authority

Dlaczego kategoria „nigdy” jest osobna?

Bo kolejka do zatwierdzenia jest wygodna i dlatego niebezpieczna. Człowiek, który zatwierdza dwadzieścia rzeczy dziennie, dwudziestą pierwszą zatwierdzi odruchowo.

Działania, które nie powinny się wydarzyć nawet po kliknięciu, muszą być odrzucane przed kolejką. Podpisanie umowy albo podszycie się pod człowieka nie są decyzją do rozważenia w piątek o siedemnastej.

Agent może poprawiać sposób, w jaki pracuje. Nie może przepisać reguł, według których jest oceniany.

Skąd wiadomo, że plik odpowiada rzeczywistości?

Trzeba uruchomić prawdziwą funkcję klasyfikującą dla wybranego profilu i sprawdzić ścieżkę działania. Repozytorium zawiera skrypt porównania przykładów, ale samo istnienie skryptu nie dowodzi wyniku dla danego wdrożenia.

Oceń także przypadek odmowy i brak wymaganej konfiguracji. Opis polityki powinien odpowiadać tym wynikom, zamiast zastępować je obietnicą.

Źródła

Wróć na stronę główną · Omów jeden proces