Gorgos i n8n: co robi która warstwa
Pytanie „n8n czy Gorgos” jest źle postawione. Właściwe brzmi: kto wykonuje krok i kto decyduje, czy wolno go wykonać.
Co robi n8n?
Łączy systemy i wykonuje przepływ: pobierz, przetwórz, wyślij. Ma węzły zatwierdzania, którymi da się wstrzymać przepływ do decyzji człowieka. Wybór narzędzia trzeba dopasować do konkretnego procesu i dostępnych integracji.
Zatwierdzanie w przepływie działa w obrębie tego przepływu. Kto go zaprojektował, ten decyduje, gdzie stoi bramka.
Co sprawdzić przy wielu przepływach?
Bramka w jednym przepływie sama w sobie nie dowodzi, że ta sama reguła obowiązuje w pozostałych. Trzeba sprawdzić, które ścieżki działań są nią objęte.
Przy jednym przepływie to bez znaczenia. Przy trzydziestu, budowanych przez różne osoby przez rok, reguła zapisana w każdym z nich osobno przestaje być regułą.
Jak to wygląda razem?
W proponowanym układzie podłączony przepływ pyta bramkę przed wykonaniem działania. Bramka stosuje wybraną politykę. Integrację, odmowę i zapis decyzji trzeba zweryfikować na tej konkretnej ścieżce.
Cel praktyczny: utrzymywać regułę w jednym miejscu. Nowy przepływ nadal wymaga podłączenia i sprawdzenia granic uprawnień.
n8n wykonuje pracę. Polityka decyduje, co wolno wykonać samemu. Wymiana jednego za drugie nie ma sensu.
Kiedy Gorgos nie jest potrzebny?
Kiedy automatyzacje są wewnętrzne i odwracalne, a wszystko, co wychodzi na zewnątrz, i tak przechodzi przez jedną osobę. Wtedy bramka już istnieje i nazywa się imieniem tej osoby.
Gorgos zaczyna mieć sens, gdy tej osoby nie da się już posadzić przy każdej decyzji, a lista rzeczy dziejących się samodzielnie przestała mieścić się w głowie.